I- Tanışma ve Kendini İfade Becerisi1) Kartvizit Oyunu: Her öğrenci kendisi için bir kartvizit hazırlar. Kendiyle ilgili istediği bilgileri bu karta işler. Bu kart yakaya asılabilir sıraya konulabilir ya da daha fazla sayıda hazırlanıp birbirlerine dağıtmaları sağlanabilir. Küçük yaş grubundaki çocuklar kartvizite yazı yazmak yerine küçük resimler yapabilirler. Örneğin bir öğrenci kendisini çilekle sembolize
edebilir.
2) Sevdiğim Şeyler Oyunu: Öğrenci sınıfta ortaya gelerek, adını ve hayatta ensevdiği şeyin ne olduğunu söyler. Bu her türlü nesne, kişi, duygu, davranış olabilir. Diğer arkadaşları tarafından alkışlanır.
3) Ben panosu: Her öğrenci, kendisini tanıtıcı, sevdiği şeyleri, ileride yapmak istedikleri gibi pek çok bilgiyi yazdıkları ya da resmini yaptıkları bir pano hazırlar. Kartona, bir kağıda veya sırayla tahtaya hazırlıklarını yaparlar ve daha sonra sınıfla paylaşırlar. (Bu oyun 6., 7. ve 8. sınıflar için uygundur)
4) Neşe Çemberi: Çocuklardan bir daire içinde durmaları ve kendilerini sakin ve mutlu hissettikleri bir hareket düşünmeleri istenir. İlk çocuk hareketini gösterir. Bir sonraki çocuk, hem bir önceki çocuğun hareketini, hem de kendi hareketini göstermelidir. Bundan sonraki çocuk, hem daha önceki her çocuğun hareketini hatırlamak ve göstermek, hem de kendisininkini yapmak zorundadır. Daire içinde hareketlerini sergilemiş olan çocukların sayısı arttıkça, bu hareketlerin tümünün hatırlanması zor olacaktır. Eğer çocuklardan biri belirli bir hareketi unutursa, gruptan yardım isteyebilir. Oyun, bu hareketleri keşfetmenin eğlenceli bir yoludur ve çocuğun rahatlaması ve kendini mutlu hissetmesinde önemli bir rol oynar.
Bu şekilde, hem vücudu, hem de zihni rahatlatmak için farklı yollar keşfedilmiş olur.
5) Adım Saklı Oyunu: Öğretmen elindeki topu birine atar. Her topu atan adını söyler. Herkes birbirinin adına aşina olduktan sonra, yine herkes topu birbirine atar ama bu defa kendi adının yerine sağındaki ve solundaki arkadaşının adını söyleyerek başka bir arkadaşına atar.
6) Ben ve sevdiğim yemek: Belli sayıda öğrenci bir araya gelir. Karışık bir sırayla isimlerini ve en sevdikleri yemeğin adını (v.b.) söylerler. Sonra farklı bir şekilde dururlar ve önceki sırayla kendi sıraları gelince yine aynı şeyi bir önceki sıralamada söyledikleri gibi söylerler.
